Sinds oktober 2025 doet Albron mee aan een bijzonder project: Talentboost@IJsselland. Hiervoor hebben Het IJsselland Ziekenhuis, Albron, Gom en PROVSO.WORKS de handen ineengeslagen om leerlingen uit het praktijkonderwijs en voortgezet praktijkonderwijs een realistische en begeleide kans te geven op werk in de wereld van eten, drinken en facilitaire dienstverlening in het IJsselland Ziekenhuis. “Albron doet hier bewust aan mee. Wij willen ruimte maken voor jongeren voor wie een plek op de arbeidsmarkt niet vanzelfsprekend is en hen laten groeien in een echte werkomgeving. Ik ben heel trots op de leerlingen. Door hen serieus te nemen en verantwoordelijkheid te geven, zie je iets heel moois gebeuren,” zegt Ilja Kurpershoek, assistent horecamanager bij Albron.
De basis van het project ligt bij de samenwerking tussen Albron en PROVSO.WORKS. “We willen de overstap van school naar werk voor onze jongeren vergemakkelijken, hun motivatie versterken en hun kansen op duurzame plaatsing op de arbeidsmarkt vergroten. Tegelijkertijd willen we werkgevers zoals Albron, Gom en het IJsselland Ziekenhuis ondersteunen in het werven van gemotiveerd, praktijkgericht opgeleid personeel in een sector die kampt met een tekort aan instroom,” aldus projectmanager Natascha Sleeking.
“Wij zijn een stichting van zeven schoolbesturen in Rotterdam Rijnmond. De besturen brengen ESF-subsidie samen voor innovatieve projecten om jongeren te helpen bij de overstap van school naar werk. Voorwaarde is altijd samenwerking tussen minimaal twee scholen van verschillende schoolbesturen en minimaal een werkgever die echt wil investeren. Bij dit project heeft Albron het initiatief genomen. Zij hebben Gom en het IJsselland meegenomen, enthousiast gemaakt en PROVSO.WORKS benaderd. De deelnemende scholen zijn het Eye College en Accent Capelle. De leerlingen rouleren tussen Albron en GOM, zodat ze verschillende kanten van het werk in de facilitaire dienstverlening binnen een ziekenhuis leren kennen. En ze starten allemaal met het behalen van een branche-erkend schoonmaakdiploma van RAS. Dat geeft vertrouwen, ook bij werkgevers.” Bij Albron draaien de leerlingen mee op verschillende plekken: in de spoelkeuken, de patiëntenkeuken, het personeelsrestaurant en het IJsselplein (de koffiebar bij de entree van het ziekenhuis).
Eerst landen, dan groeien
Om de leerlingen een goede leeromgeving te bieden, volgden de medewerkers van Albron een training bij Jobstap. Ilja: “Zo wisten onze medewerkers wat ze konden verwachten en was er vanaf het begin meer begrip. Ze leerden bijvoorbeeld dat je aan deze leerlingen soms meerdere keren iets moet uitleggen.” De basis bij zowel Albron als GOM is het aanleren van werknemersvaardigheden. Wat wordt er van je verwacht als je voor een werkgever werkt? Het gaat om op tijd komen, verzorgd zijn, luisteren, respect tonen. Ilja: “Dat klinkt vanzelfsprekend, maar voor deze leerlingen is dat niet zo. Daarom zijn we bewust rustig gestart en hebben we de uren opgebouwd. De leerlingen van het Eye College werken hier op dinsdag en woensdag en de leerlingen van Accent Capelle op donderdag en vrijdag. Op die dagen is hun docent er ook. Het is fijn dat er iemand is die helpt bij het opstarten, structuur biedt en er is als er iets speelt. Niet alleen voor de leerlingen, maar ook voor de begeleiding vanuit de werkgevers op de werkvloer.
De rol van school
Een van de docenten is Matthitja Struik. Hoewel zij al met pensioen is, zag ze de potentie van dit project en zet zij zich vol overgave in voor ‘haar leerlingen’. “Ik werk al lang op het Eye College en ken deze leerlingen goed. Zij starten hun dag hier niet vanzelf. Soms gaat het om kleding die niet goed zit, een telefoon die nog moet worden ingeleverd of spanning die eruit moet en waar aandacht voor moet zijn.” Zij ziet hoe het gedrag van de leerlingen verandert door de aanwezigheid van een vertrouwd gezicht en de juiste aandacht. “Waar ze eerst wegdoken als iemand iets vroeg, zie je nu leerlingen beneden bij het ‘winkeltje’ iemand aankijken en zeggen: goedemorgen, wat wilt u bestellen? Dat lijken kleine dingen, maar voor deze jongeren zijn dat enorme stappen.” Ilja beaamt dit: “We zien dat leerlingen steeds meer aankunnen. Er is een leerling die ik nu in het personeelsrestaurant zelfstandig taken kan laten doen die onze medewerkers ook doen: koelingen aanvullen, THT-datums checken en broodjes beleggen. We proberen ze echt dingen te laten doen en niet alleen mee te laten kijken. Ze mogen fouten maken en daarvan leren.” Je ziet hun vaardigheden groeien, volgens Matthitja. Ze noemt als voorbeeld een leerling die eerst moeite had met de snijtechniek. “Dat kwam terug vanuit de keuken. Op school zijn we daar gericht mee aan de slag gegaan. En nu snijdt hij netjes dunne plakjes van een komkommer. Die kruisbestuiving tussen school en werk, daar zit de groei.”
Juiste talent op de juiste plek
Niet alle leerlingen gedijen goed op elke plek. “We hebben een jongen die autisme heeft. Die bloeide helemaal op in onze spoelkeuken. Daar heeft hij afgebakende taken en zijn er weinig wisselende sociale interacties. Als iemand zo tot zijn recht komt, dan blijft hij daar,” zegt Ilja. “We kijken echt per leerling wat past en waar iemand kan groeien.” Ook als het niet vanzelf gaat, nemen de begeleiders eerst de tijd om te begrijpen wat er aan de hand is. Natascha: “Deze leerlingen hebben vaak meerdere kansen nodig. Ze moeten echt nog leren wat werk eigenlijk vraagt.” Bij ongewenst gedrag gaan Ilja en Matthitja daarom eerst in gesprek. “We willen weten wat er speelt en waar we kunnen helpen. Tegelijk zijn er grenzen. Veelvuldig te laat komen of vaak ziek zonder afmelding heeft al geleid tot het stoppen van de stage van twee leerlingen. Dat heeft impact op de rest. Maar ook dat moeten ze leren, dat hoort ook bij werk,” vertelt Ilja.
Onderdeel van het team
De leerlingen zijn in een halfjaar tijd al enorm gegroeid. Matthitja: “Ze kwamen als kinderen binnen. Nu zie je jonge mensen die zelfstandig starten, weten hoe ze zich moeten gedragen en verantwoordelijkheid nemen.” Ilja ziet eenzelfde ontwikkeling. “In het begin stonden ze los van het team. Nu lachen ze samen, helpen elkaar en zitten ze bij de lunch ook met hun team aan een tafel. En ze komen uit zichzelf vragen of ze nog iets kunnen doen. Dan weet je dat ze eigenaarschap voelen en zich betrokken voelen.”
Werken met perspectief
Hoe gaat het verder als deze stageperiode voorbij is? “We kijken nu naar vervolgstappen,” zegt Natascha. “We denken in ieder geval aan kleinere groepen, een vervolgstage en misschien doorstroom naar werk.” Ook Ilja ziet kansen: “Als ze hier of ergens anders binnen Albron willen werken, zijn ze altijd welkom om te solliciteren.” “Het belangrijkste wat dit project laat zien, is dat deze jongeren veel meer kunnen dan vaak wordt gedacht,” aldus Matthitja. “Mits je ze de tijd, het vertrouwen en de juiste begeleiding geeft.” “Ja, ze verbazen zichzelf,” zegt Ilja. “En dat is misschien wel het mooiste wat er is.”
